Het is zover, mijn domeinnaam werkt en ik ben met ingang van dit moment verhuisd naar…. http://www.ikbenik.nl
Vanaf dit moment kunnen jullie mijn weblog vinden op dit nieuwe adres.
Ik hoop jullie hier dan ook gauw terug te zien en uiteraard ben ik benieuwd wat jullie er nou eigenlijk van vinden.
Dit weblog is daarom vanaf heden:
GESLOTEN!!!!

Tja, als je dan toch bezig bent, ga dan nog even door.
Iets wat erin geresulteert heeft dat ik inmiddels zowel op dit log, als op ‘Ik ben ik‘ een Jukebox heb toegevoegd. Op dit log kun je de jukebox terugvinden in de linkerkolom van dit log, boven de spreuken en onder de reactie’s.
Tevens heb ik aan deze jukebox maar even een tiental nummers toegevoegd.
Heel veel luisterplezier gewenst!

…IK BEN IK…
(niets meer en niets minder)
Dit is de naam van mijn nieuwe eigen domein.
Een domein waarop hopelijk in de nabije toekomst mijn vernieuwde, maar vooral eigen weblog te vinden zal zijn. Ik vermoed dat dit nog wel even zal gaan duren, maar ik zal er hard aan werken om dit zo snel mogelijk klaar te krijgen.
Uiteraard zal ik jullie op de hoogte houden van alle ontwikkelingen, maar uiteraard kun je zelf ook eens een kijkje komen nemen.
Zoals de titel dit al zegt is de website te vinden op:Http://www.ikbenik.nl
Dan nog even een ander kort nieuwtje, welke overigens wel een groot deel van mijn leven op zijn kop heeft gezet na afgelopen woensdag, ik woon weer alleen. Het ging niet allemaal van een leien dakje, maar het is nu wel zover.

Mixed emotions…
Zo kan ik de afgelopen week het best omschrijven. Vorige week woensdag schreef ik mijn laatste log en sinds die betreffende dag is er heel veel gebeurt. Het begon allemaal afgelopen donderdagochtend.
Donderdagochtend is Martijn al ‘s ochtends vroeg vertrokken richting Harlingen om aldaar weer aan een nieuwe werkdag te beginnen. Om zes uur in de ochtend ging daarom de wekker alweer. Diezelfde ochtend ben ik wakker gebleven omdat ik nog weg moest om mijn bloed te laten prikken. Daar aangekomen stak ik mijn linkerarm vooruit en de naald ging erin. Helaas zonder succes. Misgeprikt. Daarom maar besloten mijn rechterarm uit te steken om aldaar een tweede poging te gaan wagen. Wederom mislukte dit, maar na enig roerwerk werd mijn ader gevonden en stroomde het betreffende buisje vol met bloed. Resultaat, veel pijn en een paar kleine blauwe plekjes.
Eenmaal thuis gekomen ging niet lang daarna de telefoon. Mijn manager van het filiaal in Groningen. Met de treurige mededeling dat hij helaas geen werk meer voor mij had omdat de functie die ik tijdelijk zou vervullen, ingevuld was. Voor mij was dit dus de mededeling dat ik met ingang van afgelopen donderdag dan ook werkloos zou zijn.
Niet veel later, ben ik druk aan het bellen geweest voor mijn eega om voor hem iets te regelen omtrent een verzekeringskwestie. Ik wist nog wel een ‘mannetje’ die waarschijnlijk wel wat voor hem kon betekenen. Iets wat ook zo bleek te zijn, dus wat dat aangaat was dat weer iets positiefs.
Hierna ben ik druk aan het bellen geweest voor werk. Wederom iets positiefs, want zoals het lijkt kan ik van week 12 t/m 20 weer aan het werk. Werk wat ik al eerder heb gedaan, namelijk werk voor Akzo Nobel. Werk wat betekend dat ik zal moeten zorgen dat de schappen in bouwmarkten omgebouwd moeten worden. Voor diegenen die niet weten wie/wat Akzo Nobel is, Akzo Nobel kent men veelal beter onder de noemer ‘Flexa’ verf. Zie jij dan ook in de komende weken iemand druk bezig zijn met het ombouwen van de schappen Flexa verf, dan is de kans aanwezig dat ik dat ben. Kom dan ook gerust even gedag zeggen.
Helaas werd de dag minder goed afgesloten toen ik rond half vijf een telefoontje kreeg van Martijn dat zijn dierbare oma niet meer onder de levenden was. Reden genoeg dus om vrijwel direct in mijn auto te stappen en af te reizen naar Harlingen om aldaar mijn vriend en zijn familie bij te staan in hun verlies.
Sinds afgelopen donderdag ben ik dan ook niet meer thuis geweest (op een kort bezoekje na) en ben ik bij Martijn gebleven. Een mooie gelegenheid voor mij om rustig bij te komen en uit te zieken, maar ook om hem bij te staan voor zover dat nodig bleek te zijn. Vandaag was de dag van de uitvaart. Een uitvaart die voor mij zowel een afscheid als een welkomst bleek te zijn aangezien ik deze dag mensen condoleerde met hun verlies, maar ook mensen begroette, waarbij ik welkom werd geheten in de familie.
De uitvaartplechtigheid was erg mooi en de gehele begravenis verliep dan ook erg prettig, althans voor zover je een begravenis als prettig kunt ervaren.
Ik wil dan ook iedereen hartelijk danken voor het feit dat ik hierbij aanwezig mocht zijn.

Voor nu heb ik het eerst wel weer even gehad. Ik ben nog steeds niet helemaal gezond en moet nog voldoende aansterken, alvorens ik over anderhalve week weer volop aan het werk zal gaan.

Getver, ik ben het nu helemaal zat!
Drie weken geleden zou ik beginnen aan de tijdelijke functie bij een ander filiaal van het bedrijf waar ik al voor werkte, maar nu dus op een andere locatie.
Een functie voor in totaliteit 5 weken. Wat er daarna zou gaan gebeuren? Dat zou nog bekeken moeten worden. Echter… ik werd ziek en ben dus niet aan het werk gegaan.

Inmiddels bijna drie weken verder heb ik even gedacht dat het allemaal wat beter ging. Ik dacht weer op te knappen en er weer tegenaan te kunnen. Helaas, niets blijkt minder waar. De afgelopen week ging het weer behoorlijk bergafwaarts. Weer last van mijn bloeddruk, mijn bijholten weer vol en ik had het intens koud en kon maar niet warm(er) worden. Al met al resulteerde dat weer in het feit dat ik de afgelopen drie dagen wederom zonder tussenstop, in mijn bedje vertoef.

Tempo doet momenteel erg goede zaken met mij. Verder staat er hier een thermoskan met thee naast mij, zijn er her en der wat hoestpastilles te vinden, gaan er ladingen multivitaminen en vitamine c’s doorheen en ook de paracetamol en ibuprofen zijn wel erg gewillig. Alles om maar ietwat beter te gaan worden.
Voor alsnog is het dus nog maar afwachten wat mijn gezondheid gaat doen en ook wat mijn werkzaamheden gaan doen. Zal ik straks nog aan het werk kunnen? Of zou dat er ook niet meer in zitten? Hoe dan ook, het blijft afwachten.

Vorig jaar heb ik er enkele malen iets over gezegd in mijn logs. Ik ben nooit in details getreden, maar heb jullie mede gedeeld dat ik met ingang van 1 oktober 2006 een tijdelijke huisgenote zou krijgen.
Die tijdelijke huisgenote is een familielid die zoals achteraf wel bleek zeer moeilijk aan woonruimte kon komen. Ik heb mijn huis gedeeld en mijn slaapkamer opgegeven. Iets wat vaak niet makkelijk en leuk is geweest. Er waren best wel wat irritaties hier en daar. Vaak is de gedachte: "Was ik hier maar nooit aan begonnen", dan ook door mijn hoofd gegaan. 
Maar vanaf vandaag gaat dat allemaal veranderen. Mijn huisgenote heeft een woning aangeboden gekregen en na daar een kijkje te hebben genomen heeft ze besloten aldaar haar intrek te gaan nemen. De sleutel is er nog niet en er zal ook behoorlijk wat aan de woning moeten gaan gebeuren, maar over niet al te lange tijd zal dat allemaal rond zijn.
Nu moet ik overigens wel zeggen, dat ik haar waarschijnlijk toch wel ga missen in mijn huis. Niet de strubbelingen, maar wel de stilte. Niet het gebrek aan ruimte, maar ik zal er toch wel bij stil staan als ik zie dat mijn huis een stuk leger zal zijn.
Hoe dan ook, binnenkort woon ik weer alleen…

Afgelopen weekend kreeg ik te horen dat ik letterlijk voor hem zou moeten vallen. Iets wat ik niet van plan ben. Voorzichtig zet ik mijn voeten neer om dit te voorkomen. Stapje voor stapje ga ik voort.
Gevallen ben ik wel.Gevallen voor zijn woorden.
Gevallen voor zijn gedachten.Gevallen voor hetgeen mij zo goed doet voelen.
Gevallen voor de genegenheid.
Gevallen voor de saamhorigheid.Gevallen, omdat ik niet hoef te vallen.
Omdat ik kan zijn wie ik ben.
Kan doen wat ik wil.
Kan leven zoals ik leef.
Ik kan en wil ‘m jullie niet langer onthouden en daarom wil ik jullie voorstellen aan Martijn, diegene voor wie ik niet wil vallen, maar waar ik wel voor gevallen ben.

Zo erg was het toch niet? Althans, ik kan het mij niet herinneren. Niet dat ik het mij niet kan herinneren omdat het daadwerkelijk wel zo erg was, maar omdat het niet zo is geweest. Ik voel me brak. Alsof ik gisteren de hele drankvoorraad van een kroeg heb leeggezopen. Iets wat dus totaal niet het geval is. Het zullen ongetwijfelt nog achterstallige reactie’s zijn op mijn ziekzijn. Ik ben namelijk nog steeds niet echt fit.
Op dit moment zit ik dan ook in een huisje, nabij de kust, bij te komen van iets, waarvan ik de oorzaak niet kan vinden. Het voelt als een nare kater, maar terwijl ik hier om mij heen kijk is er geen enkele kater te bespeuren. En ook die kroeg is niet door zijn drankvoorraad heen. Wat het dan kan zijn? Al sla je me dood (doe maar niet overigens), ik zou het niet weten.
Nu maar hopen dat ik wat opknap alvorens ik wat Griekse pitamientjes naar binnen zal gaan werken, later vandaag.

Vitamines hier, vitamines daar, mijn lichaam schreeuwt erom.
Net zoals vele andere mensen die in dit koude kikkerlandje wonen, ben ook ik slachtoffer geworden van de grootse griepgolf die er heerst.
Niets anders dan gesnotter, genies, kriebeltje hier en pijntje daar.
En ik kan je zeggen, ik ben het zat. Ik breek liever een been ofzo. Om te proberen mijzelf wat op te kalefateren, heb ik maar weer een dosis verschillende bruistabletten ingeslagen die mij moeten voorzien van een vitaminenboost!
Nu alleen nog maar hopen dat het helpt.
Verder kan ik jullie verklappen dat ik nog steeds leef op een soort van roze wolk. Deze wolk wordt zoals enkelen van jullie al weten veroorzaakt door iemand die door het leven gaat met de naam Martijn en tevens wel reactie’s plaatst op dit log.
Voor diegenen die dat nog niet wisten… SURPRISE!!!!
Verder heeft mijn ouwe trouwe wasmachine, welke ik bijna (op anderhalve maand na) vijf jaar geleden kocht, het begeven. Ik kan jullie vertellen, leuk was/is anders. Echter was ik vijf jaar geleden wel zo slim om bij de aankoop een verlengde garantie af te troggelen. Iets wat betekend dat ik inmiddels in het bezit ben van een splinternieuwe wasmachine! En één van de grote voordelen is nog wel dat ik door een kleine bijbetaling nu in het bezit ben van een veel betere en luxere machine.
Verder laat ik het hier maar even bij. Mijn logmotivatie is op dit moment nogal ver te zoeken. Misschien is het verstandig(er) om de volgende keer mijn antieke laptop mee mijn bed in te nemen zodat ik lekker warm kan blijven.